آزادی بیان در دیدگاه امام خمینی (ره)
يكى ديگر از آزاديهاى سياسى در جامعه، آزادى بيان است. آزادى بيان كه فراتر از آزادى انديشه و عقيده است، از حقوق اساسى است كه در بسيارى از جوامع به رسميتشناخته شده است. بر اساس اين حق، مردم در بيان ديدگاهها و نظرات خود آزاد بوده و از حق انتشار ديدگاههاى خود در كلام و نوشتار برخوردار مىباشند. از اين رو، از اين حق به آزادى بيان و قلم تعبير مىشود. آزادى مطبوعات نيز به عنوان يكى از تعابير بسيار رايج در زمينه آزادى بيان و قلم در اين خصوص مطرح مىشود.
يكى از نكات بسيار مهم در زمينه آزادى بيان، بحث از حدود آزادى بيان است. اصل آزادى بيان مورد پذيرش بيشتر دانشمندان و صاحب نظران بوده و بيشتر از حدود آن، در جامعه سخن رفته است. در «حقوق اساسى» نيز امروزه بيشتر از حدود آن سخن مىرود:
«آنچه در آزادى بيان اهميتبسيار دارد، تشخيص حدود آن است. توهين و افتراء، شكستن حريم خلوت و تنهايى افراد، تجاوز به حقوق ديگران، افشاء اسرار دولتى، انتشار نوشتهها و صور قبيح و كفر و ناسزاگويى به مقدسات و تجاوز به حقوق اقليتها، نمونه هايى از تعدى به حقوق جامعه است». (20)
با عنايتبه اين نكته و با توجه به اينكه امروزه در جامعه ما نيز اصل آزادى بيان به عنوان يكى از حقوق اساسى مردم توسط حكومت و قانون اساسى به رسميتشناخته شده است و اختلاف، تنها درباره حدود آن است، ما نيز در اينجا درباره اصل آزادى بيان از ديدگاه امام بحث نكرده ; بلكه به تبيين حدود آزادى بيان از ديدگاه ايشان مىپردازيم. در اين راستا، به سه نكته اساسى در ديدگاه امام درباره آزادى بيان اشاره مىكنيم كه در واقع تبيين كننده حدود آن به شمار مىروند:
الف - آزادى بيان و
این وبلاگ را برای اینکه سهمی در ترویج کلام امام خمینی عزیز داشته باشم زدم .